Krwawodziób

Nazwa gatunkowa – krwawodziób przynosi na myśl same negatywne skojarzenia. Jednak po bliższym poznaniu brodźca krwawodzioba (Tringa totanus) okazuj się, że jest to całkowicie mylne założenie. Jest to gatunek ptaków migrujących, który można obserwować również na terenie Polski, między innymi w Dolinie Baryczy. Nie wyróżnia się pod względem wybarwienia, ale ma dość nietypową – smukłą budowę ciała. Większość życia spędza brodząc w poszukiwaniu pokarmu.

Gdzie spotkać krwawodzioba?

Krwawodzioby występują dość powszechnie, na kilku kontynentach. Spotkamy je w Azji, Afryce jak również na kontynencie europejskim, W naszym kraju nie występują dość często, spotkamy je przede wszystkim we wschodniej i środkowej części Polski. Zasiedla przede wszystkim obszary podmokłych łąk, żyje także w dolinach rzecznych oraz nad brzegami różnego rodzaju zbiorników wodnych. Preferuje tereny mocno zarośnięte, gdzie spokojnie może się schronić i pozostać niezauważonym.

Ze względu na występowanie gatunek podzielono na kilka podgatunków:

• Tringa totanus totanus – podgatunek szeroko rozpowszechniony – od Skandynawii po Półwysep Iberyjski, a nawet Tunezję i część Azji,
• Tringa totanus robusta – można go spotkać na Wyspach Owczych oraz Islandii,
• Tringa totanus ussuriensis – zamieszkuje między innymi tereny dalekiej Syberii a także Mongolię,
• Tringa totanus terrignotae – podgatunek gnieżdżacy się na obszarze Mandżurii,
• Tringa totanus cragge - przedstawiciele tego podgatunku zamieszkują Chiny,
• Tringa totanus eurhinus – na wolności można go podglądać w Indiach, Tybecie i Pamirze.

Jak wygląda brodzieć krwawodziób?

U gatunku nie występuje wyraźny dymorfizm płciowy. Krwawodzioby mają dosyć charakterystyczną budowę ciała – długie nogi, długą szyję oraz długi, cienki dziób (oczywiście to z powodu czerwonego zabarwienia dzioba otrzymał swoją nazwę gatunkowa). Przez to cała sylwetka nabiera smukłości. Upierzenie nie jest barwne nawet w czasie toków. Ptaki mają szare pióra, z brązowymi znaczeniami. Za charakterystyczny element uznawane są białe pasy biegnące z tyłu skrzydeł, można je dostrzec przede wszystkim w czasie lotu.

U przeciętnego ptaka długość ciała wynosi od dwudziesty kilku do trzydziestu centymetrów, rozpiętość skrzydeł to maksymalnie sześćdziesiąt pięć centymetrów. Masa ciała waha się w dość szerokich granicach pomiędzy osiemdziesiąt pięć a sto siedemdziesiąt centymetrów. Młodociane osobniki nie odróżniają się zbytnio od dorosłych. Mają nieco ciemniejsze ubarwienie, ciemniejszy dziób oraz nie intensywnie czerwone a pomarańczowe nogi. Pisklęta, po wykluciu pokryte są szaro-żółtym puchem, z ciemniejszymi znaczeniami na brzuchu i klatce piersiowej.

Jak przebiegają toki u krwawodziobów?

Jako ptak wędrowny, brodziec przylatuje na tereny lęgowe na przełomie marca i kwietnia. Samiec wkłada sporo energii w zauroczenie się samicy. Toki rozpoczyna w locie odbywając swoisty taniec, aby po wylądowaniu kontynuować popisy taneczne wokół samicy. Dodatkowo samiec wykonuje śpiewy godowe. Gniazdo krwawodziobów znajduje się w zagłębieniu w ziemi, jest precyzyjnie wyłożone źdźbłami traw i liśćmi. Ptaki często co rok wracają do tego samego gniazda. Ptaki gniazdują samodzielnie, lub też zbierają się w małe kolonie. Samica w ciągu roku wyprowadza jeden lęg – przeciętnie, są to cztery brązowe jaja, wysiadywane wspólnie przez partnerów. Po nieco ponad trzech tygodniach wykluwają się młode. W czwartym tygodniu życia pisklęta uczą się latać a po kolejnych dwóch są już zupełnie samodzielne.

W czasie kiedy w gnieździe znajdują się pisklęta dorosłe ptaki są niezwykle czuje i na każde, nawet najmniejsze zagrożenie reagują w sposób niemal agresywny. Przede wszystkim wydają z siebie intensywne, nieprzyjemne okrzyki. Co ciekawe w ostatnim okresie, przed opuszczeniem gniazda młode bardzo często pozostają pod opieką jedynie samca.

Co lubią jeść krwawodzioby?

Gatunek ten preferuje dietę mieszaną – składającą się zarówno z małych zwierząt jak i roślin. Poluje przede wszystkim na owady, pajęczaki, drobne skorupiaki oraz mięczaki. Nie wzgardzi jednak zielonymi częściami najróżniejszych gatunków zielnych. Pokarm zdobywa zarówno w dzień jak i w nocy.

Czy krwawodzioby są zagrożone? Czyli o niebezpieczeństwach i ochronie.

Brodźce krwawodziobe są objęte ścisłą ochroną (został ponadto wymieniony w Dyrektywie Ptasiej). Głównym zagrożeniem jest dla nich zanikanie siedlisk, w których mogą żyć i się rozmnażać. Dzieje się tam przede wszystkim na skutek osuszania podmokłych łąk, zmniejszenie obszarów, na których prowadzony jest wypas bydła ale również przyspieszenie pierwszego koszenia, przez co ginie wiele piskląt .

W Polsce tylko nieliczne pary wyprowadzają lęgi, dlatego duże znaczeni ma ochrona siedlisk, w których ptaki mogłyby swobodnie gniazdować. Warto przy tym dodać, że obecność ptaków z tego gatunku kwalifikuje użytki zielone do płatności rolnośrodowiskowych.